مقالات

مجازات روزه خواری

مجازات روزه خواری

 

در قانون مجازات اسلامی هیچ ماده ای به عنوان مجازات روزه خواری دیده نمی شود.در واقع روزه خواری به عنوان یک جرم مستقل با همین نام در قانون دیده نمی شود.

چنانچه دنبال وکیل متخصص این حیطه در شهر خودتان هستید ویا مشاوره تلفنی رایگان میخواهید کافیه تنها این فرم را تکمیل نمایید .

مجازات روزه خواری را با توجه به ماده ای مشخص می کنند که در آن تظاهر به عمل حرام در انظار عموم جرم تلقی شده است.

در ماه مبارک رمضان در برخی دیگر از کشورها هم مجازات روزه خواری پیش بینی شده است و فقط کشور ایران این عمل را جرم تلقی نکرده است ؛ البته امر روزه خواری در دین اسلام عمل حرامی است و به شدت مذمت شده مخصوصا اگر در ملا عام باشد.

ماه رمضان یکی از ماه های قمری است.در این ماه مسلمانان به دستور خدا و پیامبرش روزه دار هستند.البته فقط در دین اسلام نیست.بلکه در مسیحیت و یهودیت و زرتشتیان هم روزه های متفاوت وجود دارد.

چه کسانی روزه دار نیستند؟

با توجه به اسلامی بودن حکومت ایران و تاثیر مستقیم مذهب بر فرهنگ و جامعه قبیح دانستن روزه خواری در انظار عموم بعید به نظر نمی رسد.

البته کسانی هستند که به دلایل متفاوت روزه دار نیستند.این افراد را می توان به چهار دسته تقسیم کرد:

۱-مثلا بیمارانی که پزشک آنها را منع کرده مثل کسانی که مبتلا به قند خون و دیابت هستند  که باید قرص و یا مواد خوراکیخاصی مصرف کنندو یا کسانی که دارای ناراحتی های گوارشی هستند و نباید معده خالی بماند و یا کسانی که کلیه سنگ ساز دارند و احتیاج به آب دارند و… .

۲-دسته ی دیگر افرادی هستند که مذهبشان دین اسلام نیست.و این افرادلزومی برای روزه دار بودن ندارند.بنابراین در هوای گرم و سرد گشنه و تشنه شدنشان معمولی و نرمال به نظر می رسد پس در صدد رفع این نیاز بر می آیند.

۳-افرادی که مسلمانند و مشکل پزشکی و یا مانعی برای روزه گرفتن ندارند چه کم سن باشند و چه سن بالا اما در واقع اعتقادی به روزه ندارند.این افراد از نظر فرهنگ و اجتماع هنجار شکن تلقی می شوند.

۴-کودکانی که به سن تکلیف نرسیده اند.

تمامی این اشخاص بر اساس قانون اساسی دارای آزادی اختیار و عمل هستند به شرطی که عمل آنها مخل نظم و امنیت و اخلاق حسنه و عفت عموم نباشد.

اما عمل روزه خواری در انظار عموم و در ملا عام حرمت دارد.این حرمت هم به واسطه ی اسلام به قانون سرایت کرده است مانند حد زنا و حد سرقت و حد شرب خمر که از احکام و قوانین اسلام به قانون مجازات سرایت کرده است.

ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی هرکس علناً در انظار عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی کند، علاوه بر کیفر عمل، به حبس از ۱۰ روز تا ۲ ماه یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌شود و در صورتی که مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نیست، اما عفت عمومی را جریحه دار کند فقط به حبس از ۱۰ روز تا ۲ ماه یا تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد.

البته استدلال های متفاوتی در خصوص تعمیم این ماده به روزه خواری وجود دارد.

برخی حضور و تذکر نیروهای انتظامی در این دوره را ناپسند می دانند و به نظر آنها این عمل ناپسند تر از روزه خواری است.زیرا به شعور و آزادی مردم توهین می شود.

برخی هم قایل به تعیین مجازات متفاوت برای روزه خواری هستند مجازاتی که متناسب با این جرم باشد و البته خفیف تر.

البته براساس فقه فردی مستوجب مجازات است که :

۱-عالم به حرمت این عمل و قرار داشتن در ماه رمضان باشد.

۲-عمد در عمل روزه خواری باشد

۳-عمل روزه خواری را حلال بشمارد

تمامی این شرایط باید باهم همراه باشند فقط یکی موجب نمی شود که عمل جرم باشد مثلا اگر سهوا باشد یا عمدی در کار نباشد جرم تمام و کمال رخ نمی دهد.

گردآورنده : حقوق خوانِ وکیلم باش ، خانم کوثر ستاری

برای کسب مشاوره با وکلای متخصص کیفری با گروه وکلای وکیلم باش به شماره ۰۹۰۲۶۲۲۰۳۲۲ تماس بگیرید.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در خواست تماس با وکیل حرفه ای 

با سلام ممنون از این که وکلای معراج را انتخاب کردید ،فرم ذیل را تکمیل کرده ظرف یک ساعت با شما تماس خواهیم گرفت و وکیل متخصص معرفی میگردد .